Wenecja jest jednym z miast, które powinno się odwiedzić chociaż raz w życiu. I w którym nie sposób się nie zgubić. Przy pierwszym kontakcie szokuje tłumami i zaduchem. Ale to tylko jedna z jej twarzy. Drugą, tę znaną nielicznym, pokazuje nam Fabiola Faliero. Wenecjanka od pokoleń, dziedziczka znanego rodu, zakochana w swoim mieście przewodniczka wycieczek. Dzięki niej magiczne labirynty wąskich uliczek staną się przyjazne, historia miasta zrozumiała, a zapach potraw niemal wyczuwalny. Ucichnie wrzawa, mosty opustoszeją, a kamienice, skąpane w mroku rozjaśnionym nielicznymi latarenkami, odzyskają swój czar. Wenecja stanie się miastem miłości.
Kanałami, przecinającymi całą wyspę, dotrzemy aż do stoczni Squero di San Trovaso, należącej od stuleci do rodziny Faliero. Czy to miejsce odpowiednie dla młodej dziewczyny? Najlepsze! Zwłaszcza, jeśli ta chce zostać pierwszą w dziejach gondolierką. To odważne marzenie w mieście, w którym zwyczaje są święte.
Przeszłam przez niewielki kamienny most i kilka kroków dalej znalazłam się na skrzyżowaniu uliczek. Chwilę później przemierzałam dziarskim krokiem szeroką, cichą uliczkę, po której obu stronach piętrzyły się jedynie budynki mieszkalne. Mijałam domy, których okna zdobiły drewniane okiennice – nierzadko zamknięte. Na elewacjach dostrzegłam odpadający tynk, wysmarowane sprejem graffiti, a także tabliczkę z nazwą uliczki, która, niegdyś śnieżnobiała z czarnym napisem, teraz była w opłakanym stanie. Na horyzoncie pojawił się kolejny kamienny most. Uśmiechnęłam się pod nosem, widząc, że ścieżka po drugiej jego stronie jest całkowicie opustoszała. Taką Wenecję kochałam. Pustą, swojską, z cieniem dawnych lat.
Wraz ze mną przechadzały się po niej duchy przeszłości.
Zapraszamy na niezwykłą zaczytaną wycieczkę, o której nie zapomnisz jeszcze przez długi czas! Buon viaggio!
O autorce
Agata Grabowska – urodzona w 1997 roku, pochodząca z Trzcianki autorka książek Pewnego razu w Abu Dhabi (2019), Kretyńska komedia (2021) oraz Spoglądając w otchłań (2022). Debiutowała opowiadaniem Koncert na cztery ręce w antologii opowiadań Więzy (2015). Jest miłośniczką słonecznej Italii, przez niektórych nazywaną „weneckim świrem”. Zakochała się w mieście gondolierów, mostów i krętych uliczek. Marzy o tym, aby móc kiedyś zamieszkać w Wenecji bądź na Burano, jednej z wysp laguny weneckiej, gdzie mogłaby wieść spokojne życie wśród szumu fal Adriatyku.

