Biennale w Helsinkach 2023 zrzesza 29 artystów i kolektywów, którzy wystawiają się na wyspie Vallisaari i w stolicy Finlandii

Otwarte dla publiczności 12 czerwca, coroczne obchody Dnia Helsinek w stolicy Finlandii, biennale obejmuje około 50% nowych zleceń i prac specyficznych dla danego miejsca, które dotyczą niektórych palących problemów naszych czasów, w tym szkód w środowisku, konfliktów politycznych i wpływ technologii. W przypadku New Directions May Emerge Krysa połączyła siły z pięcioma kuratorami: Critical Environmental Data, Museum of Impossible Forms, TBA21-Academy, ViCCA @ Aalto Arts i AI Entity.

W tym roku centralne położenie biennale na wyspie Vallisaari w archipelagu helsińskim będzie kładło szczególny nacisk na prace plenerowe, które subtelnie operują w dialogu z otaczającym środowiskiem i jego unikalnym ekosystemem. Ponadto, w odległości 20 minut promem, dzieła sztuki i szerszy program biennale rozciągają się w miejscach na kontynencie, w tym HAM Helsinki Art Museum, Helsinki Central Library Oodi, Stoa i Caisa Cultural Centers, innych przestrzeniach publicznych w mieście oraz online, dostępnych za pośrednictwem helsinkibiennial.fi .

Wśród uczestników Biennale w Helsinkach 2023 są:

*Gwiazdka oznacza nową prowizję.

W przypadku New Directions May Emerge nowe zlecenia badają alternatywne sposoby życia i rozumienia świata, jednocześnie wyobrażając sobie różne potencjalne przyszłości.

Na wyspie Vallisaari Adrián Villar Rojas zaprezentuje pracę rzeźbiarską site-specific From the Series The End of Imagination (2023), która jest rozszerzeniem jego trwającej serii Brick Farm . Zainspirowane argentyńskim ptakiem hornero – który buduje swoje gniazda z błota, słomy i gruzu, dostosowując je do otoczenia zbudowanego przez człowieka – rzeźby Villara Rojasa w kształcie gniazda zostaną rozrzucone po całej wyspie, przyczepione do drzew, skał i budynków. Na potrzeby tej iteracji rzeźby zostały zaprojektowane przy użyciu połączenia oprogramowania określanego zbiorczo jako „Time Engine”. Praca oznacza zmianę w praktyce Rojasa, od organicznych efemerycznych rzeźb inspirowanych hornero do tych bardziej sztucznych, nieziemskich nowych form lub gniazd dla nieznanych form życia. Wystawione na działanie naturalnego i zabudowanego środowiska Vallisaari, prace zmieniają się i ewoluują w czasie, podobnie jak sama wyspa, obejmując idee zniszczenia i rozkładu jako nieuniknionej części cyklu życia.

W najbardziej wysuniętej na południe części wyspy Danielle Brathwaite-Shirley zaprasza gości do wzięcia udziału w spektaklu fabularnym i instalacji, która bada spekulatywną mitologię Czarnych trans z wyspy Vallisaari. Ponieważ wydarzenia na żywo odbywają się w czerwcu, sierpniu i wrześniu 2023 r., odwiedzający mogą odkrywać Vallisaari i spotykać po drodze różne postacie w postaci fizycznych rzeźb. Internetowy odpowiednik pozwoli uczestnikom wysłuchać osobistych historii tych postaci, ożywiając ich fikcyjne historie.

Tymczasem w jednym z dawnych magazynów prochowych na wyspie Emilija Škarnulytė zaprezentuje swoją nową instalację filmową Hypoxia. Czerpiąc inspirację z Morza Bałtyckiego, praca medytuje nad wyginięciem, przyszłą archeologią i głębokim czasem, badając basen oceaniczny z „archeologicznej perspektywy obcych”, aby zrekonstruować mitologie i wierzenia z przeszłości i teraźniejszości. Centralne tematy obejmują anomalię Morza Bałtyckiego, statek kosmiczny, który podobno leży na dnie Morza Bałtyckiego; „niedotlenienie” lub „martwa strefa”, spowodowane przez człowieka zjawisko wyczerpywania się tlenu w oceanie; oraz litewski mit o Jūratė, której podwodny pałac został zniszczony w wyniku igraszki z człowiekiem.

W pobliżu artysta Lapończyków, Matti Aikio, prezentuje nową wielokanałową instalację wideo i dźwiękową. Mając doświadczenie w hodowli reniferów, praktyka Aikio koncentruje się na historycznym traktowaniu ludności Lapończyków i przywłaszczaniu sobie rdzennej tożsamości; wszystkie tematy związane z samostanowieniem Samów, które były przedmiotem niedawnej debaty politycznej w Finlandii. W ramach biennale Aikio stawia pytania związane z wykorzystaniem zasobów naturalnych, ochroną przyrody, wytwarzaniem energii bez paliw kopalnych oraz relacjami człowieka z innymi formami życia.

Kolektyw artystów Keiken tworzy spekulatywne światy poprzez tworzenie filmów, granie w gry, instalacje, rozszerzoną rzeczywistość (XR), blockchain i performance. Zatytułowana Ángel Yōkai Atā, ich nowa praca na Biennale w Helsinkach obejmuje zarówno elementy fizyczne, jak i cyfrowe: utwór dźwiękowy stworzy ambientowe tło dla Lime Tree Avenue na wyspie; rzeźbiony dom na brzegu wody dla „aniołów i duchów”, inspirowany japońskimi domami spirytusowymi, meksykańskimi Ofrendami, hiszpańskimi świątyniami i pogańskimi tradycjami północnoeuropejskimi; oraz interaktywne doświadczenie online, które pozwoli widzom wirtualnie wejść do domu duchów i przenieść się do nowego świata.

New Directions May Emerge będzie miało znaczącą obecność cyfrową, zawierając sześć grafik online. We współpracy z Digital Visual Studies, projektem Towarzystwa Maxa Plancka, którego gospodarzem jest Uniwersytet w Zurychu, Yehwan Song opracował stronę internetową, która umożliwi widzom kontakt z innowacyjną jednostką sztucznej inteligencji i poruszanie się po trójwymiarowej mapie kolekcji sztuki Muzeum Sztuki w Helsinkach. Reagując na dane z dzieł sztuki i geolokalizacji, algorytm wybiera nowe i często nieoczekiwane grupy dzieł sztuki z kolekcji, tworząc mieszaną wizję kuratorską poprzez wkład sztucznej inteligencji, gości Biennale, samego miasta i dzieł sztuki HAM.

Od wiosny 2023 roku Arja Miller zostaje nowym dyrektorem Biennale w Helsinkach i HAM Helsinki Art Museum. Przechodząc do roli z poprzedniego stanowiska głównego kuratora w EMMA Espoo Museum of Modern Art w Finlandii, Miller komentuje:

„Jestem dumny, że Biennale w Helsinkach, stosunkowo młody przedstawiciel świata sztuki, wyznacza drogę w zakresie wartości odpowiedzialnych środowiskowo i społecznie zrównoważonych. Artyści i dzieła sztuki biorące udział w tej drugiej edycji bezpośrednio odpowiadają na otaczający nas świat, posługując się przyszłościową wizją, która leży u podstaw samego biennale. Mamy nadzieję, że publiczność zostanie zachęcona do zbadania, w jaki sposób sztuka i artyści mogą dać nam nowe spojrzenie na globalne wyzwania, przed którymi stoimy”.

Helsinki Biennale 2023 obejmuje wystawy, dyskursywny i performatywny program publiczny, pokazy filmowe, publikacje i program online. Program wspiera trzy główne wątki konceptualne biennale: kontaminację, regenerację i sprawczość, i obejmuje projekty stworzone przez kuratorów Critical Environmental Data, Museum of Impossible Forms i ViCCA@Aalto Arts, a także biorących w nich udział artystów.