Wodorosty jako źródło wartości odżywczych – uprawa kelpu w Irlandii Północnej

Wody wokół niewielkiej wyspy Rathlin to siedlisko kelpu, który zawiera tyle samo białka, co wołowina i
jest jednym z niewielu źródeł witaminy B12 pochodzenia niezwierzęcego. Co więcej, jego uprawa
tworzy korzystne ekosystemy dla środowiska morskiego i pochłania duże ilości CO2.
CNN rozmawia z Kate Burns, założycielką firmy Islander Rathlin Kelp, która zajmuje się uprawą
kelpu, i przetwarzaniem go w szereg różnych produktów spożywczych, takich jak makaron, pesto,
tapenada czy salsa verde.

„Żadnych nawozów, pestycydów, herbicydów. […] To ważne, że możemy produkować żywność
bogatą w składniki odżywcze” – powiedziała Kate Burns. Jak sugeruje, branża spożywcza ma duże
możliwości rozwoju: „Zaskakujące jest, jak bardzo szefowie kuchni uwielbiają, gdy ludzie mówią o
kelpie – jako nowej żywności – ale kiedy szukasz go w menu restauracji czy sklepach, wciąż go tam
nie ma” – dodaje.

Burns, której rodzina pochodzi z Rathlin, zdała sobie sprawę z tego, że otaczające wyspę wody są
idealne dla tych wodorostów. Co z kolei pozwala Islander Kelp uprawiać je przez cały rok i zbierać
około 50 ton rocznie.
„Prąd Zatokowy sprawia, że temperatura morza waha się tutaj od 7 do 12 stopni Celsjusza w ciągu 12
miesięcy w roku” – mówi Burns.

Wykorzystanie do tej pory niespożytkowanego potencjału kelpu jest ważne nie tylko z punktu widzenia
bezpieczeństwa żywnościowego, ale jak podkreśla ONZ, może również pomóc w walce z kryzysem
klimatycznym. Organizacja jednocześnie dba o to, aby siedlisko wodorostów było sprzyjające
różnorodności biologicznej.

Chociaż światowy przemysł wodorostów podwoił swoje rozmiary w latach 2005 – 2015 i wyprodukował
33 miliony ton w 2018 roku, Burns twierdzi, że ta uprawa stanowi gospodarczą szansę także dla
społeczności rybackich.

„Udowodniliśmy, że wodorosty z gatunku kelp mogą sobie poradzić w najtrudniejszych warunkach i
przy bardzo niewielkich zasobach. Stworzyliśmy miejsca pracy i przemysł do ich uprawy. To musi się
udać. To bardzo ważny artykuł spożywczy, coś w rodzaju zrównoważonego produktu spożywczego
oraz przydatne źródło dla społeczności przybrzeżnych”.