Posiadanie własnej marki jamajskiego rumu to być może szczyt luksusu. Chris Blackwell przetarł szlak, a w jego ślady poszli The Rolling Stones. Obie te historie mówią o naturze luksusu na wyspie więcej niż jakikolwiek cennik – bo Jamajka nie obiecuje powierzchownego blichtru. Zamiast tego oferuje wolność, charakter, autentyczność i historie, których nie znajdziesz nigdzie indziej.
Dwie legendy, dwa rodzaje alkoholu
Chris Blackwell – założyciel wytwórni Island Records i człowiek, który wprowadził reggae na światową scenę – wprowadził na rynek Blackwell Fine Jamaican Rum w 2008 roku, opierając się na rodzinnej recepturze. Rodzina Blackwellów jest związana z Jamajką od XVII wieku; zajmowała się handlem rumem, bananami i kokosami na długo zanim nazwisko to stało się synonimem historii muzyki.
Wiosną 2026 roku dołączyła do nich kolejna ikona: zespół The Rolling Stones, we współpracy z londyńską firmą Kite Drinks, wprowadził na rynek rum Crossfire Hurricane. To mieszanka trunków z czterech najbardziej cenionych jamajskich destylarni – Hampden Estate, Long Pond, Worthy Park i Clarendon – skomponowana przy udziale eksperta w dziedzinie rumu, Iana Burrella, i dostępna w dwóch wersjach: Gold oraz Reserve. Więź zespołu z tą wyspą sięga ponad pięciu dekad wstecz – czasów sesji nagraniowych w Kingston, podczas których powstał album „Goats Head Soup”, zawierający światowy przebój „Angie”.
Domy z historią
Różnicę tę wyraźnie czuć również w hotelach na wyspie. Ośrodek Round Hill w pobliżu Montego Bay przyjmuje gości od początku lat 50. XX wieku – bywali tu m.in. Noël Coward, rodzina Kennedych, Grace Kelly czy księżniczka Małgorzata; Ralph Lauren, który od dziesięcioleci posiada tu własną willę, zaprojektował budynek Pineapple House. Hotel Jamaica Inn w Ocho Rios od 1958 roku prowadzony jest przez tę samą rodzinę – obecnie już w czwartym pokoleniu; w jego prywatnej zatoce wypoczywali tacy goście jak Winston Churchill, Errol Flynn czy Ian Fleming.
Sam Ian Fleming w 1946 roku zbudował w Oracabessie posiadłość GoldenEye i to właśnie tam napisał wszystkie swoje powieści o Jamesie Bondzie. Obecnie obiekt należy do Chrisa Blackwella; willę Fleminga można wynająć wraz z ogrodem i prywatnym odcinkiem plaży. Wysoko nad Kingston, w górach Blue Mountains, położony jest Strawberry Hill – utrzymana w stylu georgiańskim rezydencja Blackwella, nierozerwalnie związana z postacią Boba Marleya i erą wytwórni Island Records. Hotel Half Moon to prawdziwa instytucja, działająca od lat 50. i łącząca tradycję wielkiego hotelu z ofertą willi oraz własnym ośrodkiem jeździeckim. Z kolei w lasach deszczowych w okolicach Port Antonio dwaj weterani branży muzycznej prowadzą Geejam – butikowy hotel z profesjonalnym studiem nagraniowym, goszczący międzynarodowe gwiazdy. Do tego dochodzi mnóstwo ekskluzywnych willi rozsianych po całej Jamajce, takich jak Bluefields Bay Villas & Suites na południowym wybrzeżu czy Prospect Estate and Villas w Ocho Rios. Wszystkie one zapewniają własną obsługę, w tym szefa kuchni, kamerdynera, ogrodnika i nianię.
Golf z historią i widokiem na ocean
Także pod względem oferty golfowej Jamajka ma dłuższą tradycję i większe doświadczenie niż większość jej karaibskich rywalek. Klub Tryall, położony na zachód od Montego Bay i zaprojektowany przez Ralfa Plummera pod koniec lat 50. XX wieku, był jedną z pierwszych wielkich inwestycji golfowych w regionie; w latach 90. odbywały się tu mistrzostwa świata Johnnie Walker World Championship. Pole White Witch Golf Club w Rose Hall, zaprojektowane przez Roberta von Hagge w 2000 roku, rozciąga się na wzgórzach, oferując widok na Karaiby niemal z każdego dołka. Sąsiednie pole Cinnamon Hill prowadzi graczy pośród ruin plantacji i XVIII-wiecznego akweduktu. Z kolei za projekt Half Moon Golf Club odpowiadał Robert Trent Jones Sr. Cztery pola, sezon trwający cały rok, niewielkie odległości między nimi – a na koniec rumowy poncz na tarasie.
Pełen luz, bez sztywnej atmosfery
Kluczowa różnica w porównaniu z innymi luksusowymi kierunkami nie tkwi w udogodnieniach, lecz w atmosferze. Na Jamajce bogactwo nigdy nie jest ostentacyjne. Na kolację przychodzi się w lnianej koszuli, barman zna cię po imieniu, a kucharz wieczorem omawia z tobą menu na kolejny dzień. „Luksus na luzie” oznacza brak onieśmielającego dress code’u czy lobby, w którym czujesz się obserwowany – zamiast tego doświadczasz autentycznej, osobistej gościnności.
To właśnie czyni wyspę tak atrakcyjną dla wymagających podróżników, którzy widzieli już wszystko: Jamajka nie wymaga odgrywania żadnej roli. Wystarczy po prostu być sobą – swobodnie i naturalnie. Albo, jak to się tu mówi: wszystko jest „irie”.
Więcej informacji: www.visitjamaica.com
All Inclusive
Luksusowy kwartalnik turystyczno-podróżniczy. Od 2004 roku opisujemy miejsca, do których warto lecieć dłużej niż na weekend, i ludzi, którzy je prowadzą.
