W 2024 r. to urokliwe miasto nad rzeką Emajõgi, łączącą dwa największe jeziora Estonii – Võrtsjärv i Pejpus, będzie nosić zaszczytny tytuł Europejskiej Stolicy Kultury. Uniwersytet w Tartu (dawniej Uniwersytet Dorpacki), który założył w 1632 r. król Szwecji Gustaw Adolf (1594–1632), należy do najstarszych w Europie.
Jeśli chcemy poszerzyć naszą wiedzę, powinniśmy odwiedzić w mieście Centrum Nauki AHHAA (Science Centre AHHAA, Teaduskeskus AHHAA), największą tego typu placówkę w krajach bałtyckich. W tzw. Hali Natury możemy obserwować zwierzęta, poznać innowacyjną technologię drukowania wodą, a nawet stworzyć trąbę powietrzną, tornado. Z kolei w Hali Technologicznej sfotografujemy, jak reagujemy na pęknięcie balonu czy zajrzymy do środka różnych sprzętów gospodarstwa domowego – zarówno tych małych, jak i dużych. A tutejsze w pełni kuliste, hybrydowe Planetarium, jako statek kosmiczny i wehikuł czasu w jednym, przeniesie nas do dowolnego czasu i miejsca w kosmosie, na co tylko pozwala nasza wiedza o świecie. Dość ciężko opuszczać to miejsce, wolelibyśmy zostać tu dłużej, aby zdobywać więcej cennych doświadczeń i wartościowej wiedzy.
Nie inaczej jest również w przypadku Estońskiego Muzeum Narodowego (Estonian National Museum, Eesti Rahva Muuseum), które także znajduje się w Tartu. To największa i najnowocześniejsza placówka muzealna w krajach bałtyckich. Całkowita powierzchnia ekspozycji wynosi tutaj aż 6 tys. m². Muzeum poświęcone jest kulturze, historii i etnografii Estonii i Estończyków oraz ludów ugrofińskich i innych mniejszości zamieszkujących dawniej i dziś ziemie estońskie. Zadedykowano je postaci Jakoba Hurta (1839–1907), językoznawcy, teologa, folklorysty i etnografa, jednego z twórców odrodzenia narodowego.
Nowoczesny budynek o niesamowitych rozmiarach (jego szklana konstrukcja ma powierzchnię 34 tys. m², z czego 14 tys. m² udostępniono zwiedzającym), wykorzystujący oryginalną lokację pasa startowego dla samolotów, pochłania ludzi niemal od razu, gdy tylko wejdzie się do jego środka. Tutaj możemy zapomnieć o zwiedzaniu muzeum w tradycyjny sposób i nie dotykaniu eksponatów. W Estońskim Muzeum Narodowym praktycznie wszystko jest do dotknięcia, ściskania, a nawet do pobrania… Dzięki inteligentnemu biletowi możemy ściągnąć sobie najciekawsze dla nas informacje i w spokoju przestudiować interesujący materiał.
Są tu dwie wystawy stałe – jedna prezentująca historię kultury estońskiej i życie codzienne zwykłych ludzi na tym obszarze, od epoki lodowcowej do czasów współczesnych („Spotkania”), a druga poświęcona różnym ludom ugrofińskim („Echo Uralu”). To coś naprawdę niesamowitego i niezmiernie budującego, kiedy patrzymy na niektóre z dzieci, potykające się już ze zmęczenia po wielu godzinach zwiedzania muzeum, ale jęczące rodzicom, aby pozwolili im zostać jeszcze trochę dłużej!
Nic więc dziwnego, że w 2018 r. Estońskie Muzeum Narodowe zdobyło prestiżową Nagrodę Kennetha Hudsona (Kenneth Hudson Award) przyznawaną za najbardziej niezwykłe i odważne osiągnięcia, które podważają powszechne postrzeganie roli placówek muzealnych w społeczeństwie. Co ciekawe, ogłoszenie wyników odbyło się podczas uroczystej gali European Museum of the Year Award (EMYA) 2018, czyli Nagrody Europejskiego Muzeum Roku 2018, w Warszawie – w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. W tym roku miała ona miejsce właśnie w Estońskim Muzeum Narodowym w Tartu, a jedynym tytułem prasowym z Polski biorącym udział w tym ważnym wydarzeniu był magazyn All Inclusive.
All Inclusive
Luksusowy kwartalnik turystyczno-podróżniczy. Od 2004 roku opisujemy miejsca, do których warto lecieć dłużej niż na weekend, i ludzi, którzy je prowadzą.
