Pierwszy „pOrtal”, który obecnie znajduje się obok Dworca Kolejowego w Wilnie oraz na placu Litewskim w Lublinie, pozwala ludziom na obserwowanie w czasie rzeczywistym tego, co dzieje się po drugiej stronie instalacji. Jest możliwe dzięki wykorzystaniu ekranów, kamer i sieci Internetowej. Projekt ważących po 11 ton rzeźb zainicjował Benediktas Gylys i jak mówi sam inicjator „pomysł zrodził się z potrzeby pokonania różnorodnych globalnych problemów”.
„Urządzenie do teleportacji”, czyli futurystyczna rzeźba techniczna, zainspirowało inne kraje do pójścia w ślady Polski i Litwy. Organizatorzy otrzymali wiele wiadomości od organizacji, rządów, instytucji kulturalnych i sportowych, firm i stowarzyszeń akademickich z miast takich jak Nowy Jork, Londyn, Hongkong, Tokio, Dubaj, Tajpej, Melbourne i innych z zapytaniem, czy planują budowę następnych „pOrtali” w innych miejscach na świecie, tworząc tym samym międzykulturową Sieć #pOrtalcities. Zespół stojący za projektem ma w planach rozbudowę sieci i stworzenie w najbliższym czasie kolejnych dwóch „pOrtali”, które pomogą ludziom z radzeniem sobie z samotnością, oferując możliwość spotkania przedstawicieli różnych narodowości bez żadnych ograniczeń.
„To inspirujące, jak nasz „pOrtal” wpłynął na miliony ludzi na całym świecie. Jesteśmy naprawdę wzruszeni prośbami o współpracę i wiadomościami gratulującymi pomysłu „pOrtalu” – powiedział Gylys. „Różnice społeczne i kulturowe, brak empatii oraz wąskie postrzeganie świata stwarzają bardzo trudne wyzwania dla ludzkości. Dlatego chcieliśmy zbudować międzynarodową technologiczno-artystyczną rzeźbę – most, który symbolizuje wznoszenie się ponad uprzedzenia, separację i spory” – dodał.
Jako symbol międzykulturowej jedności, pierwsza rzeźba „pOrtal” stojąca w Wilnie i Lublinie stała się również miejscem międzynarodowych wydarzeń. Do tej pory odbywają się tam publiczne eventy takie jak pokazy artystów ognia, obchody Światowego Dnia Uchodźcy, historyczne spotkanie średniowiecznych rycerzy, pokazy iluzjonistów oraz wydarzenia sportowe, np. zawody wrotkarzy. W planach organizatorów są kolejne wydarzenia. Projekt powstał dzięki współpracy Fundacji Benediktas Gylys, Miast Wilna i Lublina oraz Centrum Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych, a w jego realizację zaangażowani byli inżynierowie z Centrum Kreatywności i Innowacji na Uniwersytecie Technicznym Giedymina w Wilnie.
O Wilnie
Pisząc o rzeźbie „pOrtal”, nie sposób nie wspomnieć o samym Wilnie – stolicy Litwy, mieście pełnym kontrastów i historii. Jego bijącym sercem jest zabytkowa Starówka, której najstarsza część w 1994 roku została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Tutaj wciąż znajdziesz zakamarki, w których czas zatrzymał się w miejscu, a ulice zapełnione kamienicami o barwnych fasadach opowiadają historie minionych wieków.
Wycieczkę po okolicy najlepiej zacząć koło Ostrej Bramy, gdzie niegdyś kończyły się mury miasta. Ta gotycka konstrukcja jest częścią muru obronnego, będącego pozostałością dawnych fortyfikacji miejskich. Kiedy je przekraczasz, przenosisz się w czasie do epoki baroku i renesansu.
Najstarszą i najważniejszą ulicą Starówki jest Ulica Zamkowa. To miejsce, gdzie można zobaczyć przepiękne kamienice, restauracje serwujące tradycyjne litewskie dania, kawiarnie z pyszną kawą oraz małe sklepiki z lokalnymi wyrobami rękodzielniczymi. Na końcu ulicy Zamkowej znajduje się niekwestionowana perła Starówki – Zamek Wielkich Książąt Litewskich. To jedna z najważniejszych atrakcji Wilna. Zamek, wznoszący się dumnie nad brzegiem rzeki Wilii, to symbol potęgi Wielkiego Księstwa Litewskiego. Wewnątrz można zwiedzać Muzeum Narodowe, które prezentuje bogatą historię kraju.
Spacerując Starówką, nie sposób przegapić urokliwego Kościoła św. Anny. Jego delikatna gotycko-renesansowa architektura z czerwonej cegły sprawia, że wydaje się być jak z bajki. To jeden z najpiękniejszych kościołów w Wilnie, a jego wnętrze zachwyca bogatą dekoracją i malowidłami. Zachwycające są również pięknie odrestaurowane kamienice wileńskie. Ich fasady ozdobione są detalami architektonicznymi, a niektóre z nich mają charakterystyczne, urokliwe dziedzińce wewnętrzne. Tutaj historia spotyka się z nowoczesnością, ponieważ wiele z tych kamienic przekształcono w eleganckie hotele, kawiarnie i sklepy.

