Park Narodowy Berchtesgaden – założony w 1978r. – jest oddalony o 2 godziny jazdy samochodem z Monachium. Dużo bliższym dla niego miastem jest Salzburg; można zaryzykować stwierdzenie, że park leży niemal na przedmieściach tej austriackiej stolicy piwa i muzyki klasycznej. Dowodem na to jest miejska linia autobusowa „840”, która w niecałą godzinę dowiezie nas z Salzburga do bram parku.
Najważniejszymi elementami infrastruktury parku jest kolejka linowa Jennerbahn oraz flota statków kursujących po jeziorze Königssee. Dzięki tym usprawnieniom możemy szybko dostać się w interesujące nas obszary Alp.
Kolejka linowa dowiezie nas na wysokość 1800 m.n.p.m. skąd poprowadzono sieć 10 dobrze oznakowanych szlaków, które prowadzą nas po najwyżej położonych terenach oraz pozwalają na zejście do stacji pośredniej oraz początkowej. Trasy wytyczone są w ten sposób, by zapewnić różnorodne widoki; na szczyty gór, przełęcze i jeziora. Idąc, od czasu do czasu, mijamy drewniane chaty, gdzie można się posilić i odpocząć.
Z niektórych punktów widokowych otwiera nam się perspektywa na jezioro Königssee, czyli Jezioro Królewskie. Ma ono 8 km długości, do 1,3 km szerokości i prawie 200 m głębokości. Jezioro zasilane jest głównie głębokimi podziemnymi dopływami, a jego woda ma jakość wody pitnej. Flota pasażerskich statków pływających po jeziorze od 1909 r. jest zasilana elektrycznie.
Rejs po jeziorze jest obowiązkowym punktem programu pobytu w Berchtesgaden, a statek mija ciekawe miejsca i cumuje w dwóch przystaniach. Szmaragdowozielona tafla jest kontrastem dla pionowych, jałowych i szarych ścian oraz bogatej zieleni lasu. Płynąc zwrócimy uwagę na wodospad Königsbachfall, który spada z około 200 metrów. Schlafende Hexe to imponująca formacja skalna, przypominająca leżącą na plecach czarownicę.
Niespodziewanym przerywnikiem podczas rejsu jest krótki postój, kiedy to obsługa statku grając utwór na trąbce demonstruje efekt echa – w zależności od pogody echo można usłyszeć raz lub dwa razy.
Płynąc dalej podziwiamy drugi najwyższy szczyt Niemiec (2713 m.n.p.m.), z istnieniem, którego łączy się legenda. Według niej wierzchołek to król Watzmann, drugim szczytem jest królowa, a wzniesienia pomiędzy nimi to ich siedmioro dzieci. Historia głosi, że król był okrutnym władcą za co Bóg ukarał go zamieniając, wraz z rodziną w skałę.
Masyw skalny Watzmann-Ostwand ma przewyższenie 2000 m i od lat jest wyzwaniem dla śmiałków. Po raz pierwszy wspięto się na nią w 1881 roku, mimo, że przejście ściany uważa się za niebezpieczne i trudne i zajmuje ono od ośmiu do dziesięciu godzin.
Przystanie flotylli statków są dwie: przy pielgrzymkowym kościele i w miejscu najdalej oddalonym i najdzikszym, czyli w Salet. Jest jeszcze przystań Kessel, ale tu statek zatrzyma się tylko na żądanie.
Nie sposób przeoczyć urokliwie położonego kościoła nad samym brzegiem jeziora. To kościół św. Bartłomieja, którego pierwsza wersja powstała w 1134 r. a budynek otrzymał obecny wygląd pod koniec XVII wieku. Dziś pielgrzymkowa świątynia na wychodzącym w jezioro cyplu z potężnymi skałami w tle jest jednym z najczęściej fotografowanych miejsc w Niemczech.
Ze stacji końcowej Salet wygodnym spacerem dojdziemy w około 15 minut do Obersee, mniejszego, lecz także krystalicznie czystego górskiego jeziora, które ma 1,5 km długości i 500 m szerokości. Stąd można wędrować wzdłuż Obersee do wodospadu Röthbach-Fall, najwyższego wodospadu w Niemczech, który z hukiem spada z ponad 400 m wysokości.
Park Narodowy Berchtesgaden to Alpy w pigułce. Mamy tu wysokie, ośnieżone latem szczyty, doliny, pastwiska, strumienie i lasy. Brzegi jezior z wodą o szmaragdowej barwie stanowią punkty startu pieszych wycieczek. Ze względu na to, że w najwyższe góry dojedziemy kolejką linową, a po Jeziorze Königssee popłyniemy statkiem ten cenny przyrodniczo obszar jest dostępny dla rodzin z dziećmi i osób o ograniczonej mobilności.
All Inclusive
Luksusowy kwartalnik turystyczno-podróżniczy. Od 2004 roku opisujemy miejsca, do których warto lecieć dłużej niż na weekend, i ludzi, którzy je prowadzą.
